Sollicitatiegesprek – Het Horloge

“Nou, succes hè! Ik hoop dat het je lukt, het is hier hartstikke gezellig!’ zegt mijn piepjonge enthousiaste liftgenoot als we bij de achtste verdieping zijn aangekomen. De deuren openden zich, en ik stap een kledingwinkel binnen. Dat doet de oorverdovende trancemuziek die uit de boxen schalt mij tenminste geloven.

De ruimte zit vol met druk pratende jongeren, sommige daarvan bezig met, zo te zien, het invullen van een vragenlijst, sommigen zenuwachtig ijsberend totdat ze een zaaltje worden ingeroepen. Ik ben overduidelijk overdressed in mijn nette mantelpakje, het ziet hier blauw van de spijkerbroeken. Misschien is er een training aan de gang en ben ik de enige sollicitant?

Sollicitatieformulier

‘IK HEB OM TIEN UUR EEN SOLLICITATIEGESPREK MET JAN KLAASSEN,’ schreeuw ik boven de muziek uit tegen de met de muziek meedeinende baliedames. ‘GA MAAR HIER ZITTEN EN EEN SOLLICITATIEFORMULIER INVULLEN, DAN WORD JE ZO GEROEPEN!’ komt er uit een kauwgomkauwende mond. Ik pak de formulieren aan, en ga zitten. Tijdens de online sollicitatieprocedure vulde ik eenzelfde formulier, met vragen waar mijn cv antwoord op geeft, al in. Brave Hendrik die ik ben, pak ik toch de pen in de hand.

‘Henk X? Mohammed X? Chantal X? Melanie X? Jullie mogen met mij meekomen voor jullie gesprek.’ Verbaasd loop ik achter de jongedame aan. Over een gesprek met meerdere sollicitanten tegelijk is mij nooit iets verteld. De drie spijkerbroeken en ik gaan zitten in de ruimte, op de bezoekersstoelen tegenover een gigantisch bureau met daarachter een zwartleren monsterlijke Executive Chair.

Horloge

Het Horloge enters the room; de drager ervan roept met de hand rustend op de klink nog even ‘Ik vond het ook een te gek feest man, voel me nog aggenebbies!’ naar iemand op de gang, en doet dan de deur dicht. Hij gaat zitten op De Stoel, en vouwt zijn handen samen, Het Horloge blinkt er lustig op los in het TL-buislicht.

‘Zo, welkom allemaal, ik ben Robbert. Dus, jullie willen leidinggevende worden? Dan moet je wel begrijpen hoe het er in dit bedrijf aan toe gaat. Wie kan mij vertellen waarom we in de receptie zulke harde muziek op hebben staan?’

Ah! denk ik bij mezelf. Het was een test!

‘Om te kijken of je tegen stress kunt!’ roep ik. Doodse stilte in de ruimte. Het Horloge is met stomheid geslagen. Hij hervindt zichzelf en zegt dan ‘Eh, je kan het als een test zien ja. Er zijn sollicitanten geweest die direct rechtsomkeert hebben gemaakt toen ze binnenkwamen. Maar dat is niet de bedoeling van de muziek. ’Ik wou dat ik rechtsomkeert kon maken.

‘Die muziek zetten we zo hard, omdat we willen laten zien dat we jong en hip zijn, en meegaan met onze tijd! Er werken hier geen suffe zakenmannen, iedereen die hier werkt is jong van geest!’ Dat ik dus niet hou van trancemuziek op gehoorbeschadigend volume, maakt mij met 28 jaar al oud. Bedankt.

 Ambitie

‘En jullie zijn nu hier, omdat jullie ook ambitie hebben. Ik vertel je wel gelijk, iedereen begint hier onderaan. Je zult dus in de beginfase van je carrière vooral bezig zijn met deur-aan-deurverkoop. Hierdoor leer je echt het vak, en krijg je alle tools in handen om uiteindelijk in een leidinggevende positie terecht te komen…’

Pardon? Jullie zijn dus niet op zoek naar ervaren leidinggevenden, maar naar goedgelovige colporteurs!

De rest van het gesprek kan ik me nog maar vaag herinneren. Ik vertrok in ieder geval zo snel mogelijk na het handje schudden. Bij thuiskomst bleek ik een oproep gemist te hebben en een voicemailbericht. Het Horloge. Met felicitaties, want ik was door naar de volgende ronde…

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.