Sollicitatieblunders

‘Om privacyredenen stuurde het bedrijf mijn cv en brief naar me terug. Helaas stuurden ze mij de brief en cv van een andere sollicitant…’

‘Ik en een vriend solliciteerden op dezelfde functie. Ik kreeg een afwijzing waarin stond dat anderen beter aansloten op het profiel, de vriend dat de vacature intern was opgevuld.’

‘Ik vroeg in een sollicitatiegesprek aan de regiomanager of er met een benchmark werd gewerkt in deze functie. De regiomanager bleek niet te weten wat een benchmark was, dat moest ik hem uitleggen. Toen wist ik al dat ik hier niet verder zou komen…’

‘Ik solliciteerde op een functie als managementassistente. Tijdens het gesprek vroeg ik aan mijn manager wat voor persoon/manager hij was om voor te werken. Dat vind ik namelijk belangrijk: weten voor wie ik werk. “U bent de sollicitant, ik hoef hier geen antwoord op te geven.” Okee dan…’

uit Vacatureluurs (Emily Harmsen, LannooCampus, nov 2015)

 

Zomaar een paar voorbeelden van sollicitatieblunders: de een nog tenenkrommender dan de ander. Meestal zijn dit soort blunders om te huilen, maar eigenlijk moet je er om kunnen lachen. Voor zo’n werkgever wíl je toch ook niet werken? Sommige werkzoekenden maken zelf een blunder tijdens een gesprek, maar ondanks/dankzij die blunder weten ze toch een baan of een positief oordeel te ontvangen.

Deze (en meer) blunders werden door werkzoekenden gedeeld:

Een vacature lezen waarin een secretaresse gevraagd wordt, met goede kennis van de Nederlandse taal, en in de eerste zin van de vacaturetekst al 5 spelfouten ontdekken.
Eigenlijk was ik er direct klaar mee, maar de baan op zich leek me leuk.
Ik besloot er een grapje van te maken en me te onderscheiden van de rest.
Mijn eerste zin van mijn brief luidde:
“In eerste instantie viel uw vacature mij op door de vele spelfouten,
maar toen ik ontdekte om wat voor een leuke baan het ging, dacht ik direct:
“Hier kan ik met mijn kennis van de Nederlandse taal echt een onderscheid maken”.

Ik heb niks gehoord op de sollicitatie.
Kennelijk hadden zij geen gevoel voor humor.
En dus vond ik het niet erg dat ik het niet geworden ben.
Want humor in mijn werk speelt voor mij een grote rol.

J.

 

Via een uitzendbureau mocht ik op gesprek. Ik zou best pittig aan de tand worden gevoeld. Aan de eisen voldeed ik eigenlijk niet volledig. Zeer goede kennis van Word en Excel werd gevraagd. De kennis die ik had was sowieso al wat vervaagd, met name vanwege langdurige werkloosheid. Ter voorbereiding heb ik dan ook enkele dagen flink zitten studeren, zodat ik in ieder geval wat hoofdlijnen duidelijk had. Bij het gesprek probeerde ik me dus ook zo goed (en intelligent) mogelijk voor te doen; iets extremer dan dat ik normaal gesproken zou doen. Ik vond echter dat men weinig kritisch was in de vraagstelling. Het ging eigenlijk allemaal wel erg soepeltjes naar mijn idee. Achteraf vroeg ik me eigenlijk af of er geen fout in de communicatie was gemaakt. Het bleek immers uiteindelijk om een vacature voor receptioniste te gaan; voor die functie hoef je normaal gesproken geen draaitabellen te moeten maken.

Resultaat: afwijzing. Met als motivatie dat de baan onder mijn niveau zou zijn. Ik zou daar waarschijnlijk bij in slaap vallen. Volgens het uitzendbureau waren achteraf de eisen veranderd. Ik denk eerder dat er sprake was van een vergissing. Heel jammer. Het leek mij een erg leuk bedrijf.

A.

 

Ik werd een keer door een organisatie uitgenodigd om te komen solliciteren. Door de leden van de sollicitatiecommissie werden vragen aan mij gesteld. Ik dacht nog: dit herken ik niet zo. Maar ik was niet zo ‘brutaal’ om wedervragen te stellen. Na het gesprek had ik dus een niet gevoel.

Ik werd afgewezen. Natuurlijk met de nodige bla bla in de afwijzing. Ik dacht: ik wil toch wel weten waarom ik dan precies werd afgewezen. Door de betreffende functionaris werd geantwoord dat de antwoorden die ik gaf niet pasten bij de voorliggende sollicitatiebrief en cv. Toen werd mij het duidelijk. Ik vroeg of het wel mijn brief was die tijdens de sollicitatie ‘behandeld’ werd. Zij gaf mij de naam van betreffende sollicitant (wat eigenlijk ook niet hoort). Hierop zei ik met grote verbazing dat dat mijn brief helemaal niet was. Euh, euh aan de andere kant… foutje. En bedankt zei ik. Kort daarop kreeg ik elders een baan!

J.

 

Ooit ben ik ergens op sollicitatiegesprek geweest waarna ik een schriftelijke afwijzing kreeg dat mijn profiel niet aansloot bij de functie en dat ze me niet wilden uitnodigen voor een gesprek.

Kennelijk had ik dat gesprek gedroomd.

T.

 

Heb jij ook eens zo’n blunder meegemaakt? Kon je erom lachen en wil je die blunder graag (anoniem) delen met andere werkzoekenden? Of maakte je zèlf een blunder, maar leverde het wel een gesprek of baan op? Stuur je blunder naar info@vacatureluurs.com!

 

 

Vacatureluurs

Vacatureluurs.com is een platform voor werkzoekenden: je vindt er sollicitatietips en sollicitatiehumor maar ook netwerk-events en netwerkorganisaties. Het boek Vacatureluurs lis nu te koop!

Geef een reactie