‘Frusty Forty’

Een jaar werkloos. Inmiddels staat de teller op 389 afwijzingen. Dat komt neer op minimaal 1 afwijzing per dag. Dagelijks lees ik dus dat ik niet goed genoeg bevonden ben. Zélfs op zondag! En nee, ik solliciteer niet boven mijn niveau. Er was ooit een tijd dat dat kon. Dat er iemand was die de moeite voor je nam. Inleren werd dat genoemd. Nu willen bedrijven kant-en-klaar-personeel. De keuze is té reuze. Zij weten van gekkigheid niet meer waar ze op moeten selecteren. Het liefst iemand van 22 met 18 jaar werkervaring. 6 talen sprekend, native! Hoog opgeleid voor slecht betaalde baantjes, maar ook weer niet te hoog. Scapino wees me onlangs nog af. Te weinig relevante werkervaring. Schoenen verkopen is natuurlijk ook rocket science. Ook callcenters zeggen: “Nee! Je hebt geen ervaring in bellen”. Huh?!? Je moest eens weten! Een bad hairday?! Draai maar om. Wordt je echt niet aangenomen. Onlangs mocht ik weer een poging wagen én zat mijn haar goed! Alleen Nederlands en Engels als taal eis. Geen Chinees, Papiaments, Spaans, Frans en Oempaloempas. 220 reacties hadden ze ontvangen en ik was gekozen. Daar mag tegenwoordig de champagne voor ontkurkt worden. Inmiddels ben ik ook voor deze functie afgewezen. Waarom? Omdat ik me had laten verleiden tot een keukentafelgesprek. Afgewezen om niet eens mijn mening maar die van vriendinnen van mijn schoonzus. Iets over 40 worden en dat het leven daar schijnt te beginnen. Ik ben 33, ‘k kan niet wachten! De dame in kwestie wordt 40 en gefrustreerd melde ze dat zij dat totaal niet zo ervaart! In shocktoestand hing ik op. En dan te bedenken dat toen ze belde, ik naar m’n agenda rende om het tweede gesprek in te plannen. Denkend aan wat ik aan zou trekken. Gejankt heb ik! Maar eigenlijk mag ik blij zijn dat ze überhaupt de moeite heeft genomen om feedback te geven. Het is namelijk heel normaal dat als de keuze niet op jou gevallen is ze niet eens meer bellen. Zo is het ook normaal dat je wordt uitgenodigd en dan de vraag krijgt of je alsjeblieft 40 uur per week wil komen werken, ook al staat in het cv dat je voor maximaal 28 uur per week beschikbaar bent. Ik heb dat in 1 week 4 keer meegemaakt! Bij eentje was het zelfs zo erg dat ik nog geen slokje van m’n thee had genomen en ik kon weer vertrekken. Behalve dat ik me had voorbereid op het gesprek, m’n apenpak had aangetrokken en rare fratsen uithaalde met de stijltang, had ik ook nog eens € 2,00 in de parkeerautomaat gestopt. 2 hele euro!!! Daar kun je 2 keer van ontbijten bij HEMA! De ergste afwijzing was bij een groot bedrijf. Zo één die fantastisch staat op mijn cv. Die afwijzing doet nog pijn. Geweldig vonden ze me. Veren kreeg ik in m’n reet. Kwartje had de andere kant op kunnen vallen. Maar toch werd gekozen voor de zwaardere kandidaat. Zwaarder?!? Als in: zij heeft wel die dure #$&* secretaresseopleiding gedaan? Of omdat ze confectiemaat 44 heeft? Afgelopen week kon ik het telefoongesprek met frusty forty niet loslaten. Ze moest me juist op d’r blote knietjes bedanken voor deze openbaring! Dat er, als 40-plusser, licht gloort aan de horizon! Onder het mom “keep calm and show some balls” heb ik teruggebeld. Kort. Zakelijk. To the point. Zij vond het stoer en goed van me dat ik terug durfde te bellen. Ze had 4 van de 6 mensen door laten gaan. En die mensen waren tóch iets hoger gekwalificeerd en hadden nóg meer werkervaring. Hè hè! Daar was ie dan! De standaard afwijzing. gefrustreerde werkzoekende

Gast

Op Vacatureluurs.com kan je (anoniem) je verhaal of anekdote plaatsen, zodat je identiteit geheim blijft voor (potentiele) werkgevers. Wil jij ook een artikel (anoniem) plaatsen op de website? Mail dan naar info@vacatureluurs.com!

Dit vind je misschien ook leuk...

3 reacties

  1. Cornelis schreef:

    Wát een ongelooflijk overdreven verhaal! Alleen wel waar allemaal. Zoiets verzin je namelijk niet. Dat maak je gewoon mee! Mr of mrs Anonymus, je weet zelf ook dat je ze niet waard bent. Daar heb je nog geen werk/inkomen mee. Compliment voor je schrijfstijl! Heerlijk te lezen. Hoop dat het oplucht en moed geeft voor het vervolg. Succes!

  2. geartsje schreef:

    Jeetje wat een hoop afwijzingen mijn teller staat nu op 8… ik heb 10 diplomas voor de rijn en binnenvaart en heb nu ww… weet wel dat t niet aan onze inzet ligt die is er dubbel en dwars! Jij laat je niet op de kop zitten petje af! Kom op we komen heus aan de bak samen de moed erin houden en dankzij jouw verhaal kreeg ik weer een glimlach hehehe succes!

  3. Het verhaal is zeer herkenbaar. Probleem met de meeste recruiters, P&O-ers en managers is dat ze te veel zijn gefocussed op cijferlijsten en aansprekende opleidingsinstituten. Een goed gesprek, als je al wordt uitgenodigd, is er niet bij. Het blijft vaak bij standaardvragen. ´Wat zijn je zwakke punten, wat zijn je successen blablabla´. Ik ben 47 en kreeg onlangs die vragen….ben opgestaan en heb ze vriendelijk bedankt voor het gesprek. Ik heb ruim 15 jaar ervaring in het HR-werkgebied (een vak noem ik het bewust niet want dan was ik wel timmerman geworden) en was juist gevoeliger voor die ene ´outcast´ die mij smakelijk over de avonturen in zijn leven kon vertellen dan de sollicitant met het goudgerande CV. Maar ja…da´s waarschijnlijk de reden, naast mijn leeftijd, dat ik nergens aan de bak kom. Ik denk en onderneem nu eenmaal graag buiten de gebaande paden. Het zij zo…

Geef een reactie